Illyrian Hall of Honor – Esat Shala

Esat Shala është një njeri i thjeshtë nga Kosova, i cili e shndërroi dhimbjen personale në mision kombëtar. Si vëllai i dëshmores Luljeta Shala, ai zgjodhi të mos lejojë që kujtesa të zbehet dhe e vërteta të humbasë.

 

Dëshmoret: Luljeta Shala dhe i Fejuari i saj Luani

Për më shumë se dy dekada, Esat Shala ka mbledhur, ruajtur dhe dokumentuar mijëra video-kaseta, fotografi dhe dëshmi që pasqyrojnë krimet e kryera nga forcat serbe gjatë luftës në Kosovë. Në një kohë kur shumë prova rrezikonin të zhdukeshin, ai punoi i vetëm, pa mbështetje institucionale, duke e kuptuar se pa dëshmi nuk ka drejtësi, dhe pa kujtesë nuk ka liri të plotë.


Kjo punë nuk ishte vetëm arkivim. Ishte përballje e përditshme me pamje, zëra dhe histori që rëndojnë shpirtin. Megjithatë, Esati vazhdoi, sepse e dinte se çdo dokument i ruajtur është një zë i shpëtuar nga harresa dhe një borxh i shlyer ndaj viktimave.

Esat Shala arkiva
Esat Shala arkiva
Esat Shala arkiva
Esat Shala arkiva
Së fundmi, ai ka nisur një nismë edhe më të madhe: ndërtimin e një teatri-muze, një hapësirë e dedikuar dokumentimit të krimeve serbe dhe ruajtjes së kujtesës historike. Ky projekt po realizohet vullnetarisht, pa përfitime personale, si një thirrje e hapur ndaj ndërgjegjes kolektive.

Esat Shala u ka bërë ftesë të gjithë atyre që ndiejnë përgjegjësi morale që t’i bashkohen kësaj nisme dhe të kontribuojnë sipas mundësive.

Në këtë muze nuk do të flasin vetëm objektet dhe pamjet, por e vërteta. Një e vërtetë që nuk synon hakmarrje, por drejtësi. Jo urrejtje, por kujtesë. Jo harresë, por mësim për brezat që vijnë.
Illyrian Hall of Honor nderon Esat Shalën sepse ai përfaqëson atë pjesë të shoqërisë që punon pa zhurmë, por me peshë të madhe historike.

Ai na kujton se liria nuk mbrohet vetëm me armë, por edhe me ruajtjen e së vërtetës, dhe se humanizmi nuk qëndron vetëm në ndihmë të çastit, por edhe në mbrojtjen afatgjatë të dinjitetit njerëzor.

Ky është nderimi për një njeri të thjeshtë, që zgjodhi të mos lejojë që sakrifica të harrohet.

Sepse kujtesa është formë lirie. Dhe e vërteta është forma më e lartë e nderit.

Bëhu pjesë e komunitetit tonë historik, merr njoftime për çdo artikull të ri.



    Qëndroni me ne, na ndiqni në rrjetet sociale!

    Previous:
    Lirat turke: pse i mbajmë ende në qafë?
    Next:
    Janari Kobëshem

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *